Marie Kondo

Ik fietste langs een man waarvan ik vermoedde dat hij dakloos was, alhoewel ik het ook niet goed vind van mezelf om zomaar dat soort aannames te doen. In elk geval had hij een wat ongewassen uiterlijk met een wilde haarbos en dito baard en duwde hij een winkelwagentje voor zich uit dat volledig was gevuld met van alles en nog wat, maar geen boodschappen. Toen ik het winkelwagentje beter bekeek zag ik dat het opvallend netjes was ingepakt. Ik dacht zelfs gezien te hebben dat er kledingstukken op de typische Marie Kondo wijze opgerold waren. Ik weet niet of ik het echt goed gezien had, maar in elk geval bezorgde het mij een fijne dosis ‘spark joy’ op de vroege ochtend.

Geupdate:

Verloren

Ik ben niet door naar de finale van het Amsterdams Kleinkunst Festival. Balen. Toen ik de volgende dag weer gewoon naar mijn werk moest fietsen, regende het. Ik vond het wel iets geruststellends hebben, mijn droom was de avond ervoor als een zeepbel uiteengespat maar de rest van de wereld was even druilerig en grijs als normaal in deze tijd. Toen ik op mijn werk aankwam realiseerde ik me dat ik mijn werklaptop thuis had laten staan. De wereld was niet veranderd, ik ben zelf overduidelijk nog wel van slag.

Geupdate:

Fries

Ik lees het boek Pier en Oceaan van Oek de Jong. Daardoor weet ik sinds gisteravond wat het Friese woord voor knieën is: knibbels. Ik moet er al de hele dag om gniffelen. Het klinkt zo schattig en vrolijk. Ik vraag me nu ook af of de heks in Hans en Grietje een Friese achtergrond heeft; is ‘knibbel knabbel knuistje’ niet gewoon een Friese variatie op ‘hoofd schouders knie en teen?’

Geupdate:

Lekke band

De afgelopen zes maanden heb ik al meer lekke banden gehad dan in de zes jaren hiervoor opgeteld. Ik heb het plakken even opgegeven. Aangezien mijn man toch nog vanuit huis moet werken, kan ik zijn fiets lenen om naar mijn werk te gaan.
Het lijkt alsof mijn fiets beter naar Mark Rutte heeft geluisterd dan ik: mijn fiets is zoveel mogelijk thuisgebleven.

Geupdate:

Fontein

De fontein voor het Americain geeft normaal gesproken zo’n vrolijk zomers en levendige sfeer, maar in de stromende regen vond ik het er bijzonder treurig uitzien. Misschien komt het door het naar boven spuiten van water tegen de regen in. Het wordt pijnlijk duidelijk dat het een zinloze actie is. Hoe hard je het water ook de lucht in schiet, de regen laat zich er niet door tegenhouden.

Geupdate:

Op slot Lied

Geen Open BAC, dus ook geen slotlied. Maar wel een ‘Op Slot Lied’. Tekst en uitvoering door Maria Kraaijkamp. Muziek en muzikale afwerking Arie van der Wulp. Bekijk en luister het lied hier.

Geupdate:

Droog

In het openbaar durf ik deurklinken al bijna niet meer vast te pakken uit angst bacteriën te verspreiden of op te lopen. Thuis aarzel ik ook bij het vastpakken bij deurklinken. Maar dat heeft meer te maken met dat ik er steeds enorme schokken van krijg. De lucht is ontzettend droog hier in huis, en mijn huid ook. Nadat mijn man me erop wees dat ik in mijn slaap ‘lig te krabben als een schurftige hond’, probeer ik eraan te denken me goed in te smeren met bodylotion. Zeker voor het slapen gaan. Helaas bleek ik geen grote voorraad bodylotion in huis te hebben waardoor ik genoodzaakt was dan maar een flesje aftersun te gebruiken dat ik nog ergens in een kastje vond. Wat dan wel weer voor een gezellig vakantiegevoel zorgde.

Geupdate:

Niezen

Om toch een overgang te creëren van de thuiswerkdag naar de vrije avond liepen we een stukje door de buurt. Het zonnetje scheen, we kletsten gezellig en ik ontdekte leuke nieuwe paadjes. Heel even dacht ik helemaal niet meer aan het coronavirus. Ik was zo ontspannen dat ik zomaar niesde. Op de oude manier. Niet in mijn elleboog. Hoewel er niemand anders te zien was, schaamde ik me enorm dat dit uitgerekend in het openbare ruimte moest gebeuren. Terwijl ik normaal gesproken zo mijn best doe om me aan alle regels te houden. Toen ik een paar dagen geleden ergens ontzettend hard om moest lachen deed ik zelfs dàt in mijn elleboog.

Geupdate:

rollen

Als je lang samen bent, ken je op een gegeven moment alle verschillende rollen wel die je allebei in het dagelijks leven aanneemt. De persoon die je bent in de kroeg, is anders dan de persoon die je bent als je bij je schoonouders op de bank zit. Ik dacht dat ik de ‘werk-versie’ van mijn man ook kende. We hebben namelijk even voor dezelfde organisatie gewerkt toen we net waren afgestudeerd. Maar inmiddels heeft mijn man een serieuze baan. En door het thuiswerken kwam ik erachter dat ik de serieuze-baan-versie van mijn man eigenlijk nog nooit echt had ontmoet. Helaas vindt deze versie van mijn man mij voornamelijk heel vervelend.

Geupdate:

NL-Alert

Vandaag schrokken we ons een hoedje toen onze telefoons een onbekend geluid maakten. Het was het NL-alert om ons te waarschuwen niet naar buiten te gaan en 1,5 meter afstand te houden. Je zou maar de persoon zijn die dit berichtje moet sturen naar iedereen in Nederland. Ik dacht terug aan alle keren dat ik zenuwachtig, voor de tiende keer controlerend of er echt geen typefouten stonden, een sollicitatiebrief heb verstuurd. Hoe zenuwachtig zou de eindverantwoordelijke van NL-Alert zijn geweest toen hij op ‘send’ moest drukken?
Mocht er iemand dit lezen die in de media werkt: ik merk dat ik sinds het ontvangen van dit bericht heel veel behoefte heb aan een interview met de persoon achter NL-Alert, het liefst met een reconstructie van de aanloop naar het versturen van het bericht. Lees meer “NL-Alert”

Geupdate: