Water

Ik wilde met mijn fiets aan de hand aan boord gaan van de pont. Maar opeens was de pont een klein bootje, een soort lelievlet. En er was geen klep, ik moest vanaf de steiger met fiets en al op het voordek stappen. Eigenlijk wist ik bij voorbaat al dat het niet zou gaan lukken. Ik viel in het ijskoude water. Mijn grootste zorg was dat ik mijn fiets zou kwijtraken, dus hield ik het stuur krampachtig vast. Ik realiseerde me dat ik dan als een baksteen naar de bodem zou zinken, maar dat had ik blijkbaar over voor mijn fiets. Toen ik bijna stikte, schrok ik naar adem happend en met een bonkend hart wakker. Het was gelukkig maar een droom. De pont was geen raar klein bootje, maar mijn bed, en ik lag niet in ijskoud water, maar onder mijn warme deken. En mijn fiets, die stond droog en veilig in de berging.

Geupdate: