Schuifdeuren

Er is een plek op de pont die ik altijd probeer te vermijden: tussen de schuifdeuren. Die deuren zijn meedogenloos: ze gaan gewoon dicht, ook als je ertussen staat. Er is wel zo’n grote gele knop waar je op kan drukken zodat de deuren weer opengaan maar daar moet je dan maar net bij kunnen. En hoewel er wel een sensor moet zijn, is mij nooit duidelijk geworden waar die precies zit. Tot vandaag. Want vanochtend was ik getuige van hoe een man de schuifdeuren versloeg. Omdat het zo druk was kon hij niet anders dan tussen de deuren blijven staan. Hij begon zijn reis met om de paar minuten, als de deuren weer dicht dreigden te gaan, paniekerig met zijn armen te wapperen. Maar tegen de tijd dat we aan de overkant waren wist hij de deuren met beheerste nonchalance te besturen. Hij deed dit met een subtiel wuiven van zijn linkerhand. Ik heb hem met eerbied en ontzag nagekeken toen hij van de pont fietste en zijn weg vervolgde.

Geupdate: