Bakfiets II

Tussen alle mensen die van de pont kwamen, fietste een man met een bakfiets waar een volwassen vrouw in zat. Opvallend want je ziet het nagenoeg nooit in het straatbeeld: volwassenen in een bakfiets. De man en de vrouw leken me ondanks de situatie een doodnormaal stel. Zij zat verrassend netjes rechtop en keek gelaten voor zich uit. In mijn ogen deed de vrouw te veel haar best om uit te stralen dat het normaal was om in een bakfiets vervoerd te worden. Maar aan de andere kant: welke andere keuze dan doen alsof het normaal is, heb je in dit geval? Zeker als je je al in de situatie bevindt -wat de reden daar overigens ook maar voor mag zijn. Hoe had ze er dan bij moeten zitten? Kirrend en kraaiend van pret met haar armen in de lucht en haar hoofd in haar nek? Hoe lang kan een volwassen vrouw dat überhaupt volhouden? En moest ze daar dan even mee stoppen zodra ze op de pont stonden en er weer  mee verder gaan als ze weer aan wal was? Nee, de vrouw in kwestie had de juiste keuze gemaakt. Accepteren, rustig blijven zitten, met de schouders recht en de blik op oneindig.

Geupdate: