Vol

De pont die ik ‘s ochtends altijd neem, om tien voor negen, is altijd druk. Vanochtend zelfs zo druk dat er iemand aan de kade bleef staan omdat hij er niet meer op paste met zijn fiets. Althans, dat dacht hij. Uiteraard past één iemand met een fiets er heus nog wel bij als iedereen een beetje opschuift. Aangezien ik zelf bij de laatsten hoorde die op de pont kwamen en ik te druk bezig was mezelf en mijn fiets nog ergens tussen te prakken, had ik pas laat in de gaten dat hij achterbleef. Ik vond het sneu maar ook wel een beetje zijn eigen schuld want op de kade blijven staan is sowieso niet handig. Als je in elk geval op de klep staat, maak van jouw probleem een gezamenlijk probleem; zo lang de klep niet dicht kan, gaat niemand naar de overkant. Op de klep ben je eigenlijk buutvrij.

Geupdate: